Βαρειά ήττα γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι όπου θέλαμε και ελπίζαμε να κάνουμε την έκπληξη και να προκριθούμε στον τελικό. Όταν όμως πέφτεις σε έναν εκπληκτικό Παναθηναϊκό που ίσως σήμερα να πραγματοποίησε την καλύτερη φετινή του εμφάνιση τότε τα πράγματα μάλλον είναι να λογικό να εξελιχθούν άσχημα και η υπόθεση νίκη να φαντάζει σαν ένα ένα απατηλό τρελό όνειρο που χάθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Η αντίδραση της ομάδος κυρίως στο δεύτερο δεκάλεπτο είναι αυτό που κρατάμε από το σημερινό παιχνίδι ενώ το εφιαλτικό τρίτο δεκάλεπτο καλό είναι να το διαγράψουμε από την μνήμη μας.

Αν και συνήθως μετά από ήττες έχεις περισσότερα πράγματα να ασχοληθείς με το τι έφταιξε και χάσαμε το παιχνίδι σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και ξεκάθαρα. Αμφιβάλλω αν σήμερα υπήρχε ομάδα στην Ευρώπη όπου θα μπορούσε να κερδίσει αυτόν τον Παναθηναϊκό. Να τον δυσκολέψει λίγο παραπάνω σίγουρα αλλά να πετύχει κάτι καλύτερο από μια αξιοπρεπή ήττα δύσκολα... Και πως να το κάνεις όταν απέναντι σου έχεις μια ομάδα που σουτάρει με πάνω από 50% στα τρίποντα και αυτό το ποσοστό δεν οφείλεται σε έναν παίκτη αλλά σε πολλούς... Ο ΑΡΗΣ κατάφερε και ξεπέρασε το αρχικό δυνατό ξεκίνημα του Παναθηναϊκού στο πρώτο δεκάλεπτο ροκανίζοντας σιγά σιγά τη διαφορά και καταφέρνοντας μάλιστα να πάρει και κεφάλι στο σκορ. Στο τρίτο δεκάλεπτο όμως αυτό που έγινε ήταν κάτι το εξωπραγματικό και μοιραία το παιχνίδι εξελίχθηκε σε περίπατο για τον Παναθηναϊκό. Και όταν φυσικά τα πράγματα στραβώνουν τότε φαίνονται ξεκάθαρα και όλες οι αδυναμίες σου πάνω στο παρκέ. Ο Γουότερς πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη του εμφάνιση, ο Ζάρας και ο Πελεκάνος όσο το παιχνίδι παιζόταν ήταν άφαντοι και δεύτερος σέντερ της ομάδος Σίμτσακ για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι κόντρα σε μια ποιοτική ομάδα αρκέστηκε στις φιλότιμες μάχες και τα έξυπνα φάουλ... Ο Μακνήλ μπορεί να το πίστευε από την αρχή και να ήταν πολύ καλός στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα όπως και οι Χάγκινς και Γουάιτ που πάλεψαν όσο μπορούσαν αλλά 3 παίκτες απέναντι σε έναν ολόκληρο on-fire Παναθηναϊκό  λογικό είναι να μην μπορούν να κάνουν τίποτα. Το ίδιο ισχύει και για τον προπονητή μας όπου δεν μπόρεσε να βρει τη λύση στο βομβαρδισμό των πρασίνων έξω από τα 6.75 . Ενδεικτικό είναι το τρίτο δεκάλεπτο που αν και πήρε γρήγορα τάιμ άουτ μπας και σώσει την κατάσταση οι παίκτες του με το που έμπαιναν στο παρκέ έκαναν το ένα ανόητο λάθος μετά το άλλο. Μέχρι και το τέραστιο πρόβλημα στα ριμπάουντ περνάει σε δεύτερη μοίρα μετά από αυτό που έγινε στο τρίτο δεκάλεπτο... 

Οι μεγάλες ομάδες φαίνονται στα δύσκολα και τώρα που ο ΑΡΗΣ γνώρισε 2 ήττες σε 2 δυνατά παιχνίδια είναι σημαντικό να δούμε ποια θα είναι αντίδραση αρχικά της διοίκησης και στη συνέχεια του προπονητή και των παικτών. Το κεφάλαιο ενίσχυση σίγουρα θα ξανανοίξει με φόντο αυτή τη φορά το Eurocup αλλά και τα πλέιοφς του Ελληνικού πρωταθλήματος. Η οικογένεια Λάσκαρη με κάθε τρόπο δείχνει πόσο έχει δεθεί με τον ΑΡΗ αλλά και ότι έχει βλέψεις για κάτι μεγαλύτερο από "αξιοπρεπείς πορείες" και "εναλλακτικούς στόχους". Ελπίζουμε αυτές οι 2 ήττες να μην επηρρεάσουν την ομάδα και σε μια εβδομάδα από τώρα όπου θα αντιμετωπίσουμε το Ρέθυμνο να δούμε τον γνωστό καλό ΑΡΗ.